|
جاده ای رو به آسمان خواهم زد
اوج خواهم گرفت و به آسمان خواهم رسید
آسمان همه رحمت است
پنجره ای رو به آسمان خواهم گشود
تا شاید اوج گیرم در آسمان شب و روشنایی مهتاب
آری ...
آسمان رنگین است...
پس بیا با هم،با اسب های سفید رویایی به سوی آسمان آبی پرواز کنیم. ...
دلم می خواهد رو به آسمان کنم و آبی آسمان را ستایش کنم
گوش کن...
می بارد...
باران که می بارد تو در راهی...

پی نوشت :
بعد از سالها یافتن وبلاگ قدیمی ام، امروز اونقدر ذوق زده شدم که مطلب جدید بنویسم
چند سال پیش اون قدیم ندیمها ( اوایل وبلاگ نویسی سال 1382)برخی نوشته هایم یا در وبلاگ ثبت نشده و یا به نوعی حذف شده اند و تنها صفحه سفید از آنها باقی مانده است مطالب گذشته را ثبت خواهم کرد و آنهایی که حذف شده اند مطالبی جدید جایگزین آنها می کنم |